Monasch interview

Jaques Monasch: streng, sociaal (en door zichzelf wat overschat)

De kiezersmarkt lijkt al min of meer verdeeld, denkt Max. De kiezers die nog over zijn willen een sociale én strenge voorman. Een opperhoofd, dat mooi wel van je pensioentje afblijft. Politicologen hebben een pracht van een term verzonnen voor kiezers die hunkeren naar een sterke man maar wel eentje die niet hun pensioentje of bijstandsuitkering afpakt: die kiezers horen thuis in het ‘links-autoritaire kwadrant’, niet te verwarren met het ‘sociaalliberale’, ‘conservatief-liberale’ en ‘rechts-autoritaire’ kwadrant.

Al in 2009 ontdekten Wouter van den Brug en Joost van Spanje van de Universiteit van Amsterdam hoe aantrekkelijk het voor nieuwe politieke partijen is om het ‘links-autoritaire kwadrant’ te bedienen. Het gaat om zo’n dertig procent van het electoraat dat een economisch links standpunt combineert met een rechtse opinie over bijvoorbeeld criminaliteit en de komst van migranten. Vaak komen die kiezers uit wat vroeger de arbeidersklasse werd genoemd. Voor partijen en bewegingen die hun geluk op de kiezersmarkt willen beproeven valt het aan te raden zich op die stemmers te richten. De rest van de kiezersmarkt is namelijk al min of meer verdeeld. Sociaalliberalen kunnen kiezen voor D66 maar ook voor GroenLinks en de PvdA, conservatief-liberalen zullen zich in de standpunten van VVD en CDA herkennen. Het politieke landschap in de rest van Europa ziet er ongeveer ook zo uit. Maar voor de links-autoritaire kiezers waren er vrijwel geen partijen, schreven Van der Brug en Van Spanje in de European Journal of Political Research: ‘Het electoraal zeer aantrekkelijke ‘links-autoritaire’ kwadrant wordt volkomen genegeerd in de meeste West-Europese partijstelsels.’

Lees verder op VN site.

Auteur: Max van Weezel @maxnanet (twitter)
Foto: Phil Nijhuis/HH
Bron: VN

ADD YOUR COMMENT